اي جهان را ايمني از دولت طغرلتکين

شاعر : انوري

جاودان منصور بادا رايت طغرل تکيناي جهان را ايمني از دولت طغرلتکين
کيست آنکو نيست اندر نعمت طغرل تکيننعمت انصاف عالم را ز عدل عام اوست
امن و تشويش از حضور و غيبت طغرل تکينتو و ظلمت از حضور و غيبت خورشيد دان
کاوردشان آسمان در بيعت طغرل تکينخسروان دل برقرار ملک آن گاهي نهند
کافکندشان روزگار از طاعت طغرل تکينپهلوانان دل ز جان و جاه آنگه برکنند
از دگر شاهان شکوه و شوکت طغرل تکيناختيار تاج و تختش نيست ورنه چيست کم
تا ببيني خويشتن در نسبت طغرل تکينکو فريدون گو بيا نظاره کن اندر جهان
شد جوان بار دگر در نوبت طغرل تکينملک اگر در دولت سنجر به آخر پير شد
صبر کن تا پنج گردد نوبت طغرل تکينهفت کشور زير فرمان کرد و هم نوبت سه زد
بر جهان زان غالب آمد قدرت طغرل تکينقدرت طغرل تکين نوعي است گويي از قدر
گفت از خود نه ولي از صولت طغرل تکينچرخ را گفتم دليري مي‌کني در کارها
بي‌اجازت نامه‌اي از حضرت طغرل تکينکهربا در کاه نتواند تصرف کرد نيز
گرنه ساکن دارديشان هيبت طغرل تکينلشکر طغرل تکين بر هم زنندي خاک و آب
گر نباشندي طفيل نصرت طغرل تکينتنگ ميدان ماندي فتح و نگون رايت طفر
هرچه هست از آلت و از عدت طغرل تکيناز پي آسايش خلقست و آرام جهان
تا بدو مغرور گردد رغبت طغرل تکينورنه آخر ملک عالم کيست با اين طول و عرض
گفت داني از که پرس از همت طغرل تکينبا خرد گفتم که بيرون سپهر احوال چيست
گفت انصافست و بخشش عادت طغرل تکينباز گفتم عادت طغرل تکين در ملک چيست
رحمت يزدان‌شناس و رحمت طغرل تکينرحمتي ديدي که جوياي گنه باشد مدام
جز به يزدان نيست هرگز حاجت طغرل تکينحاجت از طغرل تکين شايد که خواهي بهر آنک
در عطا منت نهادن سيرت طغرل تکيننيست کس را بر جهان منت جز او را گرچه نيست
نيک بختا انوري از قربت طغرل تکينقربت طغرل تکين را نيکبختي لازمست
ما و زين پس آستان و خدمت طغرل تکينچون خداوندي از اين خدمت همي حاصل شود
بخشش بي‌وعده و بي‌منت طغرل تکينبر جهان چون سايه‌ي ابرست و نور آفتاب
تا جهان باقيست بادا دولت طغرل تکينچون جهان از دولت طغرل تکين دارد نظام
وام خواهد روزگار از مدت طغرل تکينمدت طغرل تکين چندان که دوران سپهر